Konferencje - Za horyzontem

W piątek, 25 maja 2007 w siedzibie EWST przy ulicy św. Jadwigi 12 we Wrocławiu odbyła się konferencja naukowa "Za horyzontem. Śmierć i życie pozagrobowe w dyskursach religijnych i filozoficznych" zorganizowana przez Zakład Biblistyki Ewangelikalnej Wyższej Szkoły Teologicznej.

OGÓLNY PLAN KONFERENCJI 

PIĄTEK 25.05.2007 godz. 9:00 – 18:10

Wprowadzenie 9:00 – 9:10 Rektor EWST, dr Wojciech Szczerba

FILOLOGIA BIBLISTYKA

 (9:10 – 10:30)

prowadzący:

dr Wojciech Szczerba

9:10 – 9:30

1 dr Sławomir Torbus, Apostoł Paweł za horyzontem - refleksje na temat 2 Kor 12, 2

9:30 – 9:50

2 dr Piotr Blumczyński, Między demitologizacją a remitologizacją: niebo i piekło według C.S. Lewisa (ze szczególnym odniesieniem do "Podziału ostatecznego").

9:50 – 10:10

3 dr Sebastian Smolarz, Aspekty życia pośmiertnego w Apokalipsie św. Jana.

10:10 – 10:30

pytania

Przerwa (10:30 – 10:50)

SYSTEMATYKA

(10:50 – 12:10)

prowadzący:

dr Wojciech Szczerba

10:50 – 11:10

4 prof. dr hab. Tadeusz J. Zieliński, Śmierć w refleksji teologicznej Waltera Rauschenbuscha.

11:10 – 11:30

5 dr Andreas Hahn, Christ's Resurrection an Enormous Self-Deception? A Critical Engagement with the Challenge of Gerd Lüdemann.

11:30 – 11:50

6 dr Jacek Zieliński, Śmierć w myśli Orygenesa.

11:50 – 12:10

pytania

Przerwa (12:10 – 12:30)

RELIGIE

(12:30 – 14:00)

prowadzący:

dr Piotr Lorek

12:30 – 12:50

7 prof. dr hab. Marcin Wodziński, Jakie naprawdę były wyobrażenia eschatologiczne ludu żydowskiego w Europie Wschodniej?

12:50 – 13:10

8 mgr Ali Abi Issa, Wędrówka duszy po życiu.

13:10 – 13:40

9 mgr Zbigniew Pawlak, Doświadczenie śmierci i szukanie odpowiedzi w Bogu.

13:40 – 14:00

pytania

OBIAD (14:00 – 15:00)

FILOZOFIA

 (15:00 – 16:20)

prowadzący:

dr Jacek Zieliński

15:00 – 15:20

10 prof. dr hab. Janina Gajda-Krynicka, Śmierć w filozofii starożytnej - mit i logos.

15:20 – 15:40

11 dr Wojciech Szczerba, Śmierć i nie-śmiertelność w mitologii greckiej. Podstawy filozoficznej koncepcji apokatastazy duszy

15:40 – 16:00

12 prof. dr hab. Ireneusz Ziemiński, Idea śmierci jako ofiary.

16:00 – 16:20

pytania

Przerwa (16:20 – 16:40)

BIBLISTYKA

(16:40 – 18:00)

prowadzący:

dr Sławomir Torbus

16:40 – 17:00

13 prof. dr hab. Piotr Muchowski, Przyszły świat według esseńczyków.

17:00 – 17:20

14 dr Maciej M. Münnich, "Moje posłanie jest między zmarłymi, ... o których już nie pamiętasz, którzy wypadli z Twej ręki" (Ps 88,6). Świat umarłych w wyobrażeniach biblijnych środowisk mądrościowych.

17:20 – 17:40

15 dr Piotr Lorek, Od ludzkiej przypadłości po boską karę. Śmierć i życie pozagrobowe Antiocha IV Epifanesa w wybranych pismach starożytnych.

17:40 – 18:00

pytania

Zakończenie konferencji (18:00 – 18:10) p.o. Dziekana EWST, dr Piotr Lorek

 

BARDZIEJ SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE O PRELEGENTACH I TEMATACH ICH WYSTĄPIEŃ

 

1. dr Sławomir Torbus
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna
Uniwersytet Wrocławski

Apostoł Paweł za horyzontem – refleksje na temat 2 Kor 12, 2

Fragment 2 Kor 12, 2 sprawia badaczom wiele problemów interpretacyjnych. Niejasna jest zwłaszcza pojawiająca się tam kwestia „trzeciego nieba”, do którego Apostoł miał zostać porwany. Wystąpienie będzie próbą bliższego przyjrzenia się zagadnieniom interpretacyjnym, związanym z tym fragmentem listu św. Pawła.

 

2. dr Piotr Blumczyński
Uniwersytet Wrocławski

Między demitologizacją a remitologizacją: niebo i piekło według C.S. Lewisa (ze szczególnym odniesieniem do "Podziału ostatecznego").

Referat stanowi próbę opisu ujęcia idei życia pozagrobowego typowego dla myśli C.S. Lewisa na tle nawiązań filozoficznych, teologicznych i literackich obecnych w jego twórczości. Przedstawia powracający wielokrotnie mechanizm demitologizacji tradycyjnych oraz popularnych poglądów chrześcijańskich, a następnie typowej dla Lewisa remitologizacji rzeczywistości eschatologicznej w oparciu o obszerny korpus jego dzieł ze szczególnym odniesieniem do powieści alegorycznej p.t. "Podział ostateczny".

 

3. dr Sebastian Smolarz
Ewangeliczny Kościół Reformowany

Aspekty życia pośmiertnego w Apokalipsie św. Jana.

Prelekcja będzie miała na celu omówienie niektórych obrazów życia pośmiertnego w Apokalipsie Jana. Szczególna uwaga będzie poświęcona rozdziałom 21-22, które tradycyjnie uważane są za kulminacyjne wyrazy chrześcijańskiej nadziei. Obrazy z księgi zostaną krótko porównane z popularnymi chrześcijańskimi wyobrażeniami na temat życia pośmiertnego.

 

4. prof. dr hab. Tadeusz J. Zieliński
Chrześcijańska Akademia Teologiczna
Wyższe Baptystyczne Seminarium Teologiczne

Śmierć w refleksji teologicznej Waltera Rauschenbuscha.

Jako czołowy twórca ruchu Ewangelii Społecznej Walter Rauschenbusch (1861-1918) był eksponentem teologii oddolnej. W konsekwencji dokonał całościowej reinterpretacji głównych tematów dogmatyki chrześcijańskiej. Antropocentryczna koncentracja jego refleksji teologicznej przynosi zajmujące uwagi o kondycji człowieka. Dotyczy to także eschatologicznego aspektu człowieczej egzystencji, w tym i problemu śmierci.

 

5. dr Andreas Hahn
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna
Freie Theologische Akademie w Giessen w Niemczech

Christ's Resurrection an Enormous Self-Deception? A Critical Engagement with the Challenge of Gerd Lüdemann.

Prof. Gerd Lüdemann has been appearing time and again in German-speaking media because of his challenges to core believes of the Christian Churches, first of all to the historicity of the resurrection of Christ. His methodology is critically discussed, together with a consideration of the meaning of the historicity of the resurrection for the Christian faith.

 

6. dr Jacek Zieliński
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna
Uniwersytet Wrocławski

Śmierć w myśli Orygenesa.

Przedmiotem wystąpienia będzie przedstawienie zagadnienie śmierci w myśli  teologiczno-filozoficznej, pierwszego chrześcijańskiego systematyka, Orygenesa. Według niego śmierć jest skutkiem „odpadnięcia od życia” czy jak w innym miejscu Peri Archon stwierdza, stanem przyjęcia na siebie odpowiedzialności za „stygnięcie” (psychein) ducha w miłowaniu Boga, a więc nie podążaniu za Nim, czego rezultatem jest przyobleczenie się w ciało. Apologeta stawia więc pytanie: czy owa cielesna natura istnieje czasowo czy może rozpadnie się w nicość, tak jak z nicości powstała?

 

7. prof. dr hab. Marcin Wodziński
Uniwersytet Wrocławski

Jakie naprawdę były wyobrażenia eschatologiczne ludu żydowskiego w Europie Wschodniej?

Wyobrażenia eschatologiczne judaizmu były wielokrotnie przedmiotem opisu i badania, jednak z zasady zainteresowania te skupiały się na elitarnej kulturze rabinicznej. Kreowany przez takie ujęcie obraz musiał być statyczny i raczej preskryptywny niż rzeczywiście deskryptywny wobec wierzeń eschatologicznych ludu żydowskiego. Jedyną próbą przełamania tej perspektywy były studia etnograficzne sięgające zarówno do bogatej tradycji legendowej, jak i bliższych współczesności zapisów wywiadów etnograficznych. Wadą takiego ujęcia było jednak zamazanie granicy między tym, co opowiadane, a tym co praktykowane i wierzone. Prezentowany referat będzie próbą przezwyciężenia tych ograniczeń przez sięgnięcie do innych źródeł i nowych ujęć, przede wszystkim do hebrajskich inskrypcji nagrobnych z ich wyjątkową pozycją masowych, ludowych, zindywidualizowanych, niestandaryzowanych tekstów funkcjonujących w formalnym rytuale i ściśle określonej funkcji.

 

8. mgr Ali Abi Issa
Dyrektor Muzułmańskiego Centrum Kulturalno-Oświatowego we Wrocławiu

Wędrówka duszy po życiu

Wstęp do zagadnienia stanowi wyjaśnienie rodzajów i znaczenia śmierci z punktu widzenia teologii islamskiej. Temat obejmie zagadnienia wyjaśniające etapy, które przemierza dusza od chwili śmierci. Poddane zostanie analizie istnienie duszy w czasie al-barzach, czyli okresie przebywania duszy w grobie od chwili pochówku, do dnia zmartwychwstania oraz okoliczności, w których będzie ona uczestniczyć od momentu zmartwychwstania do momentu rozsądzenia, i w końcu podział duszy na zbawioną i nie zbawioną. W ostatniej części referatu przedstawię krótki opis przeznaczenia duszy zbawionej, i męki duszy nie zbawionej.

 

9. mgr Zbigniew Pawlak
Misjonarz

Doświadczenie śmierci i szukanie odpowiedzi w Bogu.

Zaskoczeni przez śmierć, zatrzymani przez ból, rozdarci przez strach – zmuszeni do postawienia pytania, o to gdzie jest Bóg, kiedy śmierć przychodzi niesprawiedliwie. Multimedialna prezentacja o tragedii rodzin w Biesłanie.

 

10. prof. dr hab. Janina Gajda-Krynicka
Uniwersytet Wrocławski

Śmierć w filozofii starożytnej – mit i logos

Problem śmierci w filozofii starożytnej stanowi swego rodzaju paradoks. W wyprzedzającym pierwsze refleksje o charakterze sensu stricto filozoficznym micie, w którym obiektywizuje się racjonalna już w dużej mierze postać myślenia, śmierć jawi się jako konieczna z woli bogów czy przeznaczenia, a oznacza nieuchronny kres ludzkiego żywota. Człowiek mitu musi pogodzić się z nieuchronnością śmierci, jakkolwiek, jak pokazują nam zachowane teksty greckiej epiki, dramatu czy liryki, nigdy się z nią nie godzi ostatecznie. Natomiast już w pierwszych nurtach filozoficznych, których twórców Arystoteles określał mianem ‘fizyków’ można postrzegać, iż śmierć ma niejako dwa oblicza: z jednej strony bowiem każda istota żywa jej podlega, lecz jedynie w aspekcie jednostkowym, z drugiej natomiast – w aspekcie kosmicznym czy fizycznym po prostu nie istnieje. Śmierć pojmowana jako kres, koniec, zagłada, czy zniszczenie w filozofii greckiej, nie znającej pojęcia creatio ex nihilo i destructio ad nihilum nie ma statusu ontycznego, terminy, jakimi Grecy nazywali śmierć są nazwami pustymi, pozbawionymi desygnatów. To, co człowiek pojmuje jako śmierć w aspekcie indywidualnej egzystencji, w filozoficznym pojmowaniu świata i tego, co się na świat – kosmos składa, nie istnieje: filozofia grecka nie zna kresu ani zagłady – jak pisał Anaksagoras z Kladzomenai:  „Hellenowie niesłusznie przyjmują, że [istnieje] powstawanie i ginięcie; żadna bowiem rzecz nie rodzi się i nie ginie, lecz miesza się z rzeczy już istniejących, lub też na nie rozdziela. Słuszniej by przeto czynili, gdyby narodziny nazywali mieszaniem, a ginięcie rozdzielaniem”. Filozofia grecka, przyjmując kosmiczną i fizyczną prawdę śmierci, nie przyznaje człowiekowi, pojmowanemu jako indywiduum prawa do lęku przed śmiercią, do żalu nad krótkością życia, do marzeń o nieśmiertelności. Człowiek bowiem musi przyjąć, iż wpisany jest w kosmiczny cykl łączenia i rozdzielania elementów, w cykl wiecznego powrotu świata lub światów. Filozofia nakazuje więc człowiekowi przyjęcie kosmicznej prawdy o śmierci. Co ma jednak uczynić człowiek ze swoją prawdą egzystencjalną?

  

11. dr Wojciech Szczerba
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna

Śmierć i nie-śmiertelność w mitologii greckiej. Podstawy filozoficznej koncepcji apokatastazy duszy.

Greckie tradycje mitologiczne, w formie, w jakiej przetrwały do dziś, można bardzo umownie podzielić na dwie szkoły/linie, w zależności od tego, w jaki sposób określają status ontyczny człowieka: jego pochodzenie, stosunek do bóstwa oraz przeznaczenie tak w odniesieniu do indywidualnego losu jednostki po śmierci, jak i w sensie ogólnie pojętej soteriologii.

Pierwsza tradycja zakłada dość mgliście istnienie duszy, nie precyzuje jej istoty, nie przypisuje jej również zbyt wielkiego znaczenia, ani w kontekście egzystencji doczesnej ani w sensie soteriologicznym. Druga szkoła przypisuje duszy znaczenie priorytetowe. Jeżeli coś w człowieku posiada rzeczywiste znaczenie, to właśnie owa cząstka boskości ukryta w cielesnej powłoce istoty ludzkiej. Jeżeli jakaś egzystencja ma rzeczywisty sens, to jest nią życie po śmierci, doczesność to jedynie preludium do wiecznej szczęśliwości.

 

12. prof. dr hab. Ireneusz Ziemiński
Uniwersytet Szczeciński

Idea śmierci jako ofiary

Pojęcie śmierci jako ofiary jest jednym z zasadniczych prób nadania sensu ostatniemu aktowi ludzkiego życia. Ofiarę można pojąć wielorako: poświęcenie jednostki dla gatunku (Scheler), ustąpienia miejsca przyszłym pokoleniom (Rahner), oddanie życia za innego, męczeństwo a ostatecznie śmierć zbawczą Chrystusa na krzyżu. Ofiara zakłada dobrowolność poświęcenia swego życia oraz absolutny cel, któremu ma służyć. Akt ofiary jest spełnieniem życia ziemskiego, może jednak także budzić nadzieję na życie wieczne.

 

13. prof. dr hab. Piotr Muchowski
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Przyszły świat według esseńczyków

Przedmiotem referatu są wierzenia esseńczyków na temat zmartwychwstania i przyszłego życia w świetle rękopisów z Qumran i innych dostępnych przekazów historycznych. W jego ramach  przedstawione zostaną najważniejsze świadectwa tekstowe, a następnie na ich podstawie omówione zasadnicze założenia eschatologii wspólnoty esseńskiej.

 

14. dr Maciej M. Münnich
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

"Moje posłanie jest między zmarłymi, ... o których już nie pamiętasz, którzy wypadli z Twej ręki" (Ps 88,6). Świat umarłych w wyobrażeniach biblijnych środowisk mądrościowych.

W badaniach biblistycznych powszechnie przyjmuje się, że Jahwe jest panem całego świata, w tym również świata umarłych. Jednak dokładna analiza tekstu biblijnego pozwala zauważyć pewne rysy obecne na takim obrazie. Są one szczególnie wyraźne w niektórych dziełach biblijnej literatury  mądrościowej (Ks. Hioba; Ps 88; Ks. Koheleta). Referat będzie przedstawiał przyczyny i konsekwencje takiego stanu rzeczy.

 

15. dr Piotr Lorek
Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna

Od ludzkiej przypadłości po boską karę. Śmierć i życie pozagrobowe Antiocha IV Epifanesa w wybranych pismach starożytnych.

Jaki czyn jest naganny? Jak określić odpowiednią karę? Jak realizuje się kara? Oto pytania które rodzą się w trakcie lektury rzymskich, greckich i żydowskich opisów ostatnich chwil z życia Antiocha, jego śmierci i kary w zaświatach. Okazuje się, że starożytne opisy dostarczają całe spektrum odpowiedzi.
Copyright 2007 Ewangelikalna Wyższa Szkoła Teologiczna.
System Hyh CMS.