Metafizyczne kino Kieślowskiego

Na palcach można byłoby policzyć reżyserów którzy tak byli zainteresowani człowiekiem i jego wnętrzem. Zgodnie z  dewizą Kieślowskiego – możemy opowiedzieć tylko to, co sami przeżyliśmy i zrozumieliśmy. Zrozumienie siebie zaś jest warunkiem zrozumienia innych ludzi. Tych ludzi przez całą swoją twórczość starał się zauważyć i przyjrzeć się im  uważniej po to aby móc wejść z nimi w dialog… Co zobaczył i zrozumiał w rezultacie takiego programu?

W czasach powszechnego odgrywania ról w PRL-u, a dzisiaj kreowania własnego wizerunku może warto wsłuchać się w to co ma nam do powiedzenia autor „Dekalogu”? Jakie zwierciadło podstawia każdemu z nas abyśmy się w nim przejrzeli? Jak dzisiaj odbieramy jego filmy? Czy nadal są aktualne? Czy potrafimy otworzyć się na nie i wejść w dialog z ich autorem?

Zapraszam na cykl 9 spotkań z twórczością Kieślowskiego – poczynając od jego filmów dokumentalnych, poprzez pierwsze fabuły, „Dekalog”  aż do ostatnich filmów kręconych poza Polską i wreszcie scenariuszy które pozostawił za sobą.  Mam nadzieję, że nasza wspólna próba skonfrontowania się z tymi filmami zaowocuje głębszym zrozumieniem i docenieniem twórczości człowieka który miał nam tak wiele do powiedzenia. Niech wejście w tę przestrzeń dialogu i odkrywania będzie również okazaniem szacunku człowiekowi  którego 10-tą rocznicę śmierci obchodziliśmy w tym roku.

Zapraszam!

Andrzej Horyza